یادداشت

بسیار خب، این هم **موضوع هشتم: «از نگاه رفیق»** در قالب شعر آزاد:

## از نگاه رفیق

در چشم‌های تو

چیزی را دیدم

که در آینه

یا در نگاهِ دیگران

نبود

یک دنیا

صداقتِ محض

و صمیمیتِ بی‌پرده

وقتی تو

به من نگاه می‌کردی

حس می‌کردم

نه فقط ظاهرِ مرا

که باطنِ مرا

می‌بینی

آن‌چه پنهان کرده بودم

یا حتی

فراموش کرده بودم

تو

مانندِ یک نقاش

با قلمِ نگاهت

خطوطِ چهره‌ام را

نمی‌کشیدی

بلکه

روحم را

ترسیم می‌کردی

با لبخندی

که هزاران حرف داشت

و سکوتی

که بلندتر از هر کلامی بود

در تو

پناهگاهی یافتم

از جنسِ اعتماد

و همراهی

که

در هیچ کجایِ این

سفرِ پر پیچ و خم

تجربه نکرده بودم

حرف‌هایت

نه قضاوت بود

و نه نصیحتِ خشک

بلکه

نوری بود

که راه را

نشان می‌داد

وجودِ تو

نعمتی بود

که با هیچ

گنجی

قابلِ قیاس نیست.

دوست داری این شعر را با تمرکز بر **وفاداری** یا **چالش‌های رفاقت** بازنویسی کنم؟