پنجشنبه هفتم خرداد ۱۴۰۵ - 20:13 - nali -
## موضوع دوازدهم: «دریای جان»
دریا
نه فقط آب
نه فقط موج
نه فقط عمق
و نه فقط وسعت
دریا
جانی دارد
زنده
و پر تپش
گاه
آرام
و soms
خروشان
و گاه
در سکوتی عمیق
اسرار میآمیزد
ساحل
نقطه تلاقیِ
دو جهان است
جهانِ خشکی
و جهانِ دریا
و من
در این میان
ایستادهام
نگاه میکنم
به این
رقصِ بیپایان
موج
و ساحل
صدایِ امواج
مانندِ
ترانهیِ جاودانهای است
که از ازل
سروده شده
و تا ابد
ادامه خواهد یافت
دریا
آینهیِ روح است
گاهی
صاف
و گاه
پُر تلاطم
و من
در این آینه
خود را
میبینم
در تمامِ
فراز
و فرودهایش.
مایل هستی این شعر را با تمرکز بر **آرامش دریا** یا **تلاطم درونی انسان** بازنویسی کنم؟