پنجشنبه هفتم خرداد ۱۴۰۵ - 20:6 - nali -
## موضوع هفدهم: «زمستان»
زمستان
کودکِ
خوابآلودِ
سال
است
که
جهان
را
در
آغوشِ
سپیدِ
خود
میگیرد
برف
مانندِ
لالاییِ
آرام
بر زمین
مینشیند
و
همه چیز
را
در سکوتی
مقدس
میپوشاند
در این
سرمایِ
دلانگیز
میتوان
گرمایِ
خانه
و
همصحبتیِ
عزیزان
را
بیشتر
حس کرد
پنجرههایِ
بخار گرفته
تصویری
از
خیال
میسازند
و
بخاریِ
گرم
زمزمهگرِ
قصههایِ
گذشته
میشود
زمستان
فصلِ
تجدیدِ
قواست
و
آماده شدن
برایِ
شکوفاییِ
دوبارهیِ
بهار.
آیا مایل هستی این شعر را با تمرکز بر **زیباییهای سکوت و آرامش زمستان** یا **مفهوم انتظار و امید در زمستان** بازنویسی کنم؟