یادداشت

حتماً 🪵🔨

این هم یک **مثنوی کودکانه درباره‌ی مورچه‌های نجار** (که لانه‌شان را در چوب می‌سازند)، با الهام از نکاتی که گفتی:

## مثنوی مورچه نجار و خانه‌اش در چوب

یه مورچه دیدم توی باغ

می‌رفت رویِ یک چوبِ داغ

ولی چوبِ داغ نبود، نرم بود

انگار که یک رویا، خرم بود

این مورچه، مورچه‌ی نجار بود

کارش توی چوب، بسیار بود

چوبِ مرده، چوبِ پوسیده

براش خونه بود، اما ندیده

نه که بخوره چوبِ شیرین

نه! فقط می‌تراشه، با یقین

با دندونِ تیز و کوچیکش

می‌کَند چوبِ نرمِ نازکش

تونل می‌ساخت، راهِ دراز

اتاق‌هایِ نو، پر از راز

از اولِ یک چوبِ پیر

تا شاخه‌ی نازک و دلپذیر

گاهی تویِ دیواره‌ی خونه

گاهی هم دور از چشمِ دونه

گاهی بالا، تویِ درخت

گاهی هم، در دلِ یک چَک (تنه)

با رطوبت، یه کم بد بود

ولی در دلِ چوب، شاد بود

یواش‌یواش، هی بزرگ می‌شد

لانه‌اش هی باغ و برگ می‌شد

حفره‌هایِ تویِ چوبِ پیر

براش خونه می‌شد، دلپذیر

با تلاش و با حوصله، هی

می‌ساخت لانه، صد تا صد تا، پِی در پِی

**آخر شعر:**

مورچه‌ی نجارِ هنرمند

خانه می‌سازد، با دستِ بند (منظور تلاش و کار مداوم)

در دلِ چوب، امن و امان

قصه‌اش می‌ماند جاودان

این شعر سعی کرده مفاهیم کلیدی مثل تراشیدن چوب (نه خوردن)، تونل‌ها و اتاقک‌ها، استفاده از چوب مرده/پوسیده، تنوع محل لانه (درخت، دیوار، شاخه) و رشد تدریجی لانه را به زبان کودکانه بیان کند.

اگر خواستی، می‌توانم همین شعر را:

- **شادتر و آهنگین‌تر**

- **کوتاه‌تر برای کلاس سوم**

- یا **با قافیه‌های متنوع‌تر**

برایت بنویسم.