### آشیانِ مورِ نجار
در دلِ چوبِ خشک و پیر
مورِ نجار است دلپذیر
نه که او چوب را خورد و نیست
بلکه تراشد، از رویِ زیست
کند و کاود، با دهانِ تنگ
سازد از بهرِ خود یک لنگ
نه، نه یک لنگ، بلکه صد اتاق
خانهای سازد، خوش و خوشبنان
چند راه و چند تونلِ باریک
بکنند از میانِ تاریک
گاهی از چوبِ مایل به مرگ
گاهی از دیوارِ سنگیِ تُرگ
خانهشان را دهند گسترش
با تلاشِ بی حد و ارزش
از تنهٔ خشکِ یک درختِ کهن
تا شکافِ دیوارِ هر وطن
میکنند لانه، با نظم و دقت
میشوند از آن، بسی راحت
پس ببین مورِ نجارِ پاک
چون کند لانه در دلِ خاک
کارِ او درسِ نظم و تدبیر
میشود در زندگی، دلپذیر
این شعر را هم میتوانم برایتان بازنویسی کنم:
1. **با جزئیات علمی بیشتر** (مثلاً در مورد نحوه تراشیدن چوب و نوع چوب مورد استفاده)
2. **برای کودکان خردسالتر** (با کلمات سادهتر و آهنگینتر)
3. **با لحنی حماسیتر** (تمرکز بر قدرت و تلاش مورچه)
کدام را ترجیح میدهید؟