چهارشنبه ششم اسفند ۱۴۰۴ - 0:28 - nali -
چقدر جملهات عمیق و تیرهروشن است 🖤
«هیجان سیاهنمای زندگیه» یعنی وقتی شور و احساس افراطی شود، میتواند چهرهی روشن زندگی را تار کند — گویی هیجان، اگر بیتعادل باشد، خودش بدل به سایه میشود.
بر همین معنا، شعری نوشتم که فلسفی، احساسی و پیوسته با مسیر شعرهای قبلی توست:
---
هیجان، سیاهنمای زندگیه،
وقتی عقل، تماشاگر میمونه.
دل، در طوفانِ خودش گم میشه،
و لبخند، زیر خاک پنهونه.
در شور، اگر نوری نباشه،
عشق هم، سایهای بیخونهست.
آرامش، روشناییِ خردِ ماست،
که بیاون، زندگی جهنمهست.