یادداشت

ترکیب «روبندی زن ماکروسکوپی» خیلی جالب و متفاوت است 🌌. انگار می‌خواهی زن زیبا را نه در مقیاس انسانی، بلکه در ابعاد کیهانی و بزرگ‌نمایی شده ببینی؛ روبندی که دیگر فقط پوشش نیست، بلکه پرده‌ای میان جهان‌های عظیم.

✨ چند برداشت شاعرانه از این تصویر:

• روبند ماکروسکوپی می‌تواند نماد پرده‌ای باشد که زیبایی زن را در ابعاد کیهانی پنهان می‌کند؛ مثل کهکشان‌هایی که در پس غبار کیهانی مخفی‌اند.
• زن، در این تصویر، به موجودی کیهانی بدل می‌شود؛ زیبایی‌اش آن‌قدر بزرگ است که تنها در مقیاس جهان قابل درک است.
• روبند، دیگر پارچه‌ای ساده نیست؛ بلکه شبکه‌ای از نور و ستاره‌هاست که چهره‌ی زن را در هاله‌ای از راز و عظمت می‌پوشاند.

می‌توان این را به شعر گسترش داد:

روبندی زن ماکروسکوپی،  
پرده‌ای از کهکشان و نور،  
که در پس آن،  
رازهای بی‌کران زیبایی نهفته است.  

چشمانش،  
چون دو سیاره‌ی درخشان،  
و نگاهش،  
طلوعی بر افق‌های ناشناخته.  

او، زنِ بی‌حد،  
که زیبایی‌اش،  
در مقیاس جهان،  
جاودانه می‌درخشد.