یادداشت

این حالت برای بسیاری از افراد پیش می‌آید، به‌ویژه وقتی ذهن مشغول یا دل غرق در تأمل باشد. در فقه اسلامی، چنین وضعیتی را شک در محل نماز می‌نامند، و برای آن راه‌حل‌هایی مشخص وجود دارد.

🧭 اگر هنوز در حال نماز هستی و نمی‌دانی کجای نماز بودی:

🔹 ۱. اگر احتمال می‌دهی در رکعت اول یا دوم یا سوم هستی:

• باید بنا را بر کمترین احتمال بگذاری.
• مثلاً اگر شک داری در رکعت دوم یا سوم هستی، فرض را بر رکعت دوم بگذار و ادامه بده.
• سپس نماز احتیاط بخوانی (دو رکعت ایستاده یا نشسته، بسته به نوع شک).

🔹 ۲. اگر اصلاً نمی‌دانی در کدام رکعت یا کدام بخش نماز بودی:

• اگر شک به‌قدری شدید است که نمی‌توانی نماز را ادامه بدهی:
  • باید نماز را دوباره بخوانی.

🧘‍♂️ اگر نماز تمام شده و بعد شک کردی:

• شک بعد از سلام نماز، اعتبار ندارد.
• نمازت صحیح است، مگر اینکه یقین پیدا کنی که اشتباه خوانده‌ای.

✨ نکتهٔ عرفانی

شاید این فراموشی، نشانه‌ای از غرق شدن دل در حضور باشد.
مولوی می‌گوید:

نماز آن نیست که بر خاک افتی و برخیزی
نماز آن است که از خود برهی و در حق آمیزی

اگر بخواهی، می‌تونم راه‌حل دقیق فقهی را بر اساس مذهب خاصی (شیعه یا اهل سنت) برایت بنویسم، یا حتی دعایی برای تمرکز بیشتر در نماز پیشنهاد کنم. فقط بگو کدام مسیر را دوست داری دنبال کنیم.