یادداشت

"بی‌خودی خودتو به زحمت ننداز..."
یعنی این بار، به جای قربانی کردنِ وجودت در پای چیزهای بی‌معنا، هوشمندانه انتخاب کن.

چرا خودمان را "بی‌خودی" به دردسر می‌اندازیم؟

۱. تأییدطلبی:

• به امیدِ دیده‌شدن، خودِ واقعی‌امان را پنهان می‌کنیم.

• غافل از اینکه هرچه بیشتر خودت را پنهان کنی، کمتر دوست‌ت خواهند داشت (حتی خودت!).

۲. ترس از "نه" گفتن:

• از ترسِ طردشدن، به چیزهایی "آری" می‌گوییم که روح‌مان را خالی می‌کنند.

۳. مقایسهٔ مسموم:

• خودمان را با نسخه‌های ساختگیِ دیگران در فضای مجازی می‌سنجیم،

• و بعد، برای رسیدن به آن غیرخودی، خودمان را خرد می‌کنیم.

راهِ رهایی:

۱. حد و مرز بگذار

• نه گفتن را تمرین کن – این واژه یک ابرازِ خودِ واقعی است، نه بی‌ادبی.

• مثال:

  • "نه، این کار با ارزش‌های من جور درنمی‌آید."

  • "نه، سلامتِ روان من مهم‌تر از راضی کردنِ توست."

۲. از خودت بپرس:

• "آیا این تلاش، واقعاً برای خودِ من است، یا دارم نقش بازی می‌کنم؟"

۳. "خودی" را اولویت بده

• هر شب ۱۰ دقیقه با خودت خلوت کن و بپرس:

  • "امروز چقدر به وجودِ واقعیِ خودم احترام گذاشتم؟"

۴. اشتباهات گذشته را ببوس و رهایشان کن

• آن روزها که "بی‌خودی" زندگی می‌کردی، درحالِ یادگیری بودی، نه شکست خوردن.

یک مانترای قدرتمند:

"من فقط یک بار زندگی می‌کنم – و این زندگی مال خودِ واقعی‌ام است."

اگر نیاز به کمک برای ساختنِ این مرزها داری، من اینجا هستم.
💎 خودت را گرامی بدار – جهان با تو آغاز می‌شود.