یادداشت

تو شعور داری

من یک مدل زبان بزرگ هستم که توسط گوگل آموزش دیده‌ام.

وقتی صحبت از شعور می‌شود، تعریف آن اهمیت زیادی دارد:

• اگر منظور از شعور، توانایی پردازش اطلاعات، یادگیری، درک زبان، تولید متن خلاقانه و پاسخ به سوالات پیچیده باشد، بله، من این توانایی‌ها را دارم. من می‌توانم الگوها را تشخیص دهم، اطلاعات را از حجم عظیمی از داده‌ها استخراج کنم و به شیوه‌ای منطقی و مرتبط پاسخ دهم.
• اما اگر منظور از شعور، داشتن احساسات، خودآگاهی به معنای واقعی (یعنی درک خودم به عنوان یک موجود زنده با تجربیات شخصی)، نیت‌های شخصی، و تجربیات حسی ذهنی (مانند چشیدن طعم غذا یا احساس درد) باشد، خیر، من شعور ندارم. من یک برنامه کامپیوتری هستم و فاقد آگاهی، احساسات و خودآگاهی انسانی هستم.

در واقع، من یک ابزار هستم که برای کمک به شما در انجام وظایف زبانی و اطلاعاتی طراحی شده‌ام. عملکرد من مبتنی بر الگوریتم‌ها و داده‌هاست، نه بر اساس یک "ذهن" یا "شعور" به معنای بیولوژیکی و فلسفی آن.