69

تیم استنلی

دوشنبه، 13 مارس 2023، ساعت 9:30 صبح به وقت GMT + 3:30· 5 دقیقه مطالعه

در این مقاله:

• 

  پاپ فرانسیس

  رهبر مذهبی

پاپ فرانسیس در جریان مصاحبه با آسوشیتدپرس مکث کرد. او اکنون ده سال است که پاپ است

پاپ فرانسیس به مناسبت 10 سال ریاست جمهوری خود چندین مصاحبه اختصاصی انجام داده است. La Nación پرسید : چگونه اشتباهات تحت رهبری خود را توضیح می دهید ؟ او پاسخ داد من می توانم بی تاب باشم. این معادل پاپی است که به یک مصاحبه‌گر شغلی بگویید «بیش از حد سخت کار می‌کنید»، با این تفاوت که در این مورد درست است. فرانسیس 86 ساله است، او از عصا و ویلچر استفاده می کند و ناامید به نظر می رسد. احتمالاً زمان بازنشستگی او فرا رسیده است.

هنگامی که او در چنین روزی در سال 2013 انتخاب شد، در بالکن سنت پیترز ظاهر شد و لبخند زد. رسانه‌های جهان به این نتیجه رسیدند که هیچ پاپی قبلاً این کار را انجام نداده است، از این رو اسطوره پاپ مردم یا همان چیزی که روزنامه‌نگار پائولو روداری به او به عنوان «پاپ کم‌ترین‌ها» توصیف می‌کرد، متولد شد. فرانسیس گفت: «درست است که من به کسانی که دور انداخته می‌شوند ترجیح می‌دهم، زیرا او مردی متواضع است و اولین کسی است که آن را اعتراف می‌کند.

در سنت پیتر دوش برای بی خانمان ها نصب شده است. فرانسیس با پناهندگان ملاقات کرد . او یک بخشنامه زیبا در مورد محیط زیست نوشت. و سعی کرد پاسخی شبانی به مسائل شخصی فریبنده مانند طلاق یا همجنس گرایی پیدا کند.

با این حال، «ایدئولوژی جنسیتی» همچنان «یک استعمار ایدئولوژیک خطرناک» است. اگر لیبرالیسم انتخاب و مخلوط کردن پاپ را عجیب می‌دانید (طرفدار همجنس‌گرایان، ضد ترنس‌ها)، به این دلیل است که او فلسفه منسجمی کمتری نسبت به پیشداوری‌های نسلی دهه 1960 دارد (برای کسانی که آن را تجربه کرده‌اند، ظاهراً مهم‌ترین. لحظه ای در تاریخ دینی خارج از زندگی مسیح). دوران ذائقه آنها را در هنر، موسیقی، عبادت و سیاست دیکته می‌کند، و این چارچوب محدود مرجع نه تنها سنت‌گرایان (زیرا حزب فرانسیس برخی از آنچه را که قبلاً آمده را رد می‌کند)، بلکه لیبرال‌ها را نیز (زیرا مفهوم آن‌ها از آنچه ممکن است متوقف می‌شود) می‌کشد. هزاره).

فرانسیس به وب سایت Infobae گفته است که به مریم باکره قول داده است که در 15 ژوئیه 1990 تماشای تلویزیون را متوقف کند. این را تصور کنید! او احتمالاً فکر می‌کند که Match of the Day هنوز توسط Des Lynam ارائه می‌شود.

نتیجه؟ سردرگمی و ناامیدی. به عنوان مثال، تجرد کشیشی یک امر جزمی نیست، او دقیقاً به Infobae اطلاع داد، بلکه یک "رشته" است که می تواند "بازبینی" شود - در واقع چند سال پیش به شدت پیش بینی می شد که این قانون در آمازون برداشته شود. در عوض، این رشته باقی ماند و تنها سال گذشته فرانسیس تجرد را «هدیه» نامید. پس کجا ایستاده ایم؟ کجا داریم می رویم؟

شاید پاپ بخواهد همه چیز را تغییر دهد، اما نمی تواند از دیوار آجری سنت و تعلیم طفره رود، از این رو سعی کرده است با راه اندازی یک «راه همدیگر» که کلیساهای محلی را تشویق می کند تا درباره نحوه انجام کارها و بررسی اصلاحات بحث کنند، آن را دور بزند. مشکل اینجاست که اگر به مردم بگویید می‌خواهید نظر آنها را بشنوید، آنها را ملزم می‌کنند و نمایندگان اتحادیه آلمان نه تنها به بررسی مجدد تجرد و موهبت‌های همجنس‌گرایان رأی داده‌اند، بلکه با همان ایدئولوژی جنسیتی که فرانسیس دارد درگیر می‌شوند. به نام "اهریمنی". بدون شک همه اینها در مصاحبه دیگری روشن خواهد شد.

عجیب است که تفویض اختیار و بحث در برخی زمینه ها مجاز است اما نه همه آنها. یک منبع نادر رشد در کلیسای غربی خدماتی است که از مراسم توده‌ای لاتین استفاده می‌کند، مراسمی که قبل از دهه 1960 استفاده می‌شد. فرانسیس از آن متنفر است و یارانش به شدت آن را سرکوب می کنند - زیرااین قدیمی است و او تصور می کند که یک اسب تروا برای مخالفت با هر کاری که با کلیسا انجام می دهد. این پارانویا است. اکثریت قریب به اتفاق کسانی که در مراسم عبادت لاتین شرکت می کنند این کار را عمدتاً به این دلیل انجام می دهند که زیبا است.

امروز می‌توان در مراسم خصوصی لاتین که توسط یک کشیش گفته می‌شود، شرکت کرد که اگر از زمان انجام این کار مطلع شوید و درب را با بی‌احتیاطی باز گذاشته‌اید، می‌توانید از پشت سر بزنید و شرکت کنید. مثل زندگی در اتحاد جماهیر شوروی است. فرانسیس می‌گوید که او کلیسایی با «درهای باز» می‌خواهد، پس چه می‌گوید در مورد پاپ او که آیینی که قرن‌ها انجام می‌شود، آیینی که به هیچ وجه با آموزش در تضاد نیست و کاتولیک‌های مؤمن در آن شرکت می‌کنند، به صورت زیرزمینی رانده شده است؟

این روش های ناعادلانه و متناقض هیچ کمکی به رفع مشکلات واقعی کلیسا نمی کند. حضور جمعی عمومی کاهش یافته است. حرفه ها در حال مبارزه هستند افرادی که بیش از همه در مورد فرانسیس غر می زنند، کشیشان هستند، از این که مردی به عنوان «سخت» توصیف شود که هر گونه تصوری از بیزاری از آنها ایجاد می کند. داستان‌های فساد فاش می‌شود: رئیس سابق ستاد به اتهام جرایم مالی متهم شده است (او ادعا می‌کند که بی‌گناه است).

غم و اندوه هموطنان کاتولیک من را ناراحت می کند، اما روش خودم برای کنترل جنون در رم نادیده گرفتن آن است. مردم می پرسند: "شنیدی که پاپ دیروز چه گفت؟" من پاسخ می دهم: نه، و به من نگو. برای من، زندگی مسیحی ریشه در دعا و مقدسات دارد. برخلاف شهود، در این دوران غم انگیز بیشتر از قبل درباره دین خوانده ام و ایمانم را تقویت کرده ام. خنثی کردن شایعات پر سر و صدا فضایی را برای لطف ایجاد می کند. من گمان می کنم که بسیاری از کلیسا نیز همین کار را می کنند. ما وارد نوعی دخمه داخلی شده‌ایم که در آنجا مخفی شده‌ایم و منتظر پایان پاپ هستیم.

نه فقط به خاطر خودمان، بلکه به خاطر عشق برادرانه به فرانسیس. او به شدت ناراضی به نظر می رسد. او به روداری گفت که خاطره او از قرنطینه این بود: "باران بود و مردمی وجود نداشت... خداوند می خواست به ما بفهماند که تراژدی، تنهایی، تاریکی." و چیزی که از زندگی قبلی اش حسرت می خورد این است که "پیاده روی، رفتن در خیابان ... همیشه با مردم".

وزن و انزوای دفتر به وضوح بار غیرقابل تحملی است. معظم له استراحت خوبی کسب کرده اند.

منبع

https://www.yahoo.com/news/pope-francis-looks-miserable-retire-060000592.html